Blog

წერილში საქართველოს ბიზნესგარემო, სასამართლო სისტემა და ხელისუფლება უმწვავესად არის გაკრიტიკებული. 4 წლის განმავლობაში, ჩვენი, ამერიკელი ინვესტორების სამშენებლო ბიზნესი გაჩერებული იყო საქართველოში მძლავრი არალეგალური და კორუმპირებული გავლენების გამო. 2015 წელს, ჩვენი პირველი პროექტის ჩაშვებისთანავე, ჩვენ შევეჩეხეთ მცირე, მაგრამ მძლავრ მოწინააღმდეგეთა ჯგუფს. – წერს ამერიკელი ბიზნესმენი.

“ვიდრე კანონის უზენაესობა არ აღდგება, იქნებ, თქვენი საქმე, სადმე, სხვა ადგილას წამოიწყოთ.“ – მიმართავს ბიზნესმენი ამერიკელ და ევროპელ ინვესტორებს.

ჩვენ 13 000 კილომეტრი გამოვიარეთ, რათა ინვესტირება მოგვეხდინა საქართველოს მომავლისთვის, მაგრამ ამის ნაცვლად იძულებულები გავხდით 4-წლიანი ომი გვეწარმოებინა ოფიციალური კორუფციის წინააღმდეგ, რათა ჩვენი ბიზნესი გადაგვერჩინა.

4 წელზე მეტია, ჩვენ – Iconia Capital LLC-ს ამერიკელმა ინვესტორებმა, არალეგალური და კორუმპირებული გავლენების გამო საქართველოში ჩვენი სამშენებლო ბიზნესი გავაჩერეთ. თბილისში, ჩვენი პირველი პროექტის დაწყებისთანავე 2015 წელს ჩვენ შევეჩეხეთ მოწინააღმდეგეთა მცირე, მაგრამ მძლავრ ჯგუფს, რომელიც ცდილობდა უკანონოდ დაუფლებოდა ჩვენს მიწის ნაკვეთს.

ეს კონფლიქტი, რომელმაც თითქმის გაანადგურა ჩვენი ინვესტიციები საქართველოში, გამოიწვია ჩვენი მოწინააღმდეგეების ზეწოლამ მერიაზე. 4 წლის მანძილზე ვხედავდით, როგორ გადაიზარდა ეს კონფლიქტი მრავალწლიან წინააღმდეგობაში, მათ შორის სიცოცხლის მოსპობის მუქარით, პოლიტიკური ინტრიგებით, შეუსრულებელი დაპირებების გრძელი სიით, მათ შორის ხელისუფლების მხრიდან; ასევე უზენაესი სასამართლოს მოსამართლის მხრიდან დაშინებით, ხოლო პარლამენტის ყოფილი წევრის მიერ დევნითა და ძალადობის მუქარით, საკრებულოს წევრის სიცრუითა და ჩვენი საკუთრების უკანონო ექსპროპრიაციით, რამაც საბოლოოდ ჩვენი ბიზნესი გაანადგურა.

საქართველო აშშ-ის მოკავშირე იყო და დამოუკიდებლობის მოპოვების დღიდან მილიარდობით დოლარი აქვს აღებული ამერიკელი გადასახადების გადამხდელებისგან. საქართველომ 2008 წელს აშშ-სგან სამხედრო და პოლიტიკური მხარდაჭრა მიიღო – რუსეთის თავდასხმის გამო. მიუხედავად ამ ურთიერთიობებისა, ისეთმა ამერიკელმა ინვესტორებმა, როგორებიც ჩვენ ვართ, უდიდესი ფინანსური დანაკარგები, ზარალი და მუქარაც კი განიცადეს იმის გამო, რომ ახლანდელ ხელისუფლებას არ სურს დაიცვას ჩვენი უფლებები. უფრო შემაშფოთებელია ხელისუფლების პასუხები ჩვენს მოთხოვნებზე იმის შესახებ, რომ მათ დაეცვათ როგორც ადგილობრივი, ისე საერთაშორისო ნორმები და შეთანხმებები.

1994 წელს აშშ-სა და საქართველოს შორის ხელი მოეწერა ორმხრივ საინვესტიციო შეთანხმებას, რომელიც საქართველოში მომუშავე ამერიკელ ინვესტორებს გარანტიებს აძლევს. ამ საერთაშორისო შეთანხმების თანახმად, საქართველო ვალდებულია – თუ ხელს არ შუწყობს, სამართლიანად მოეკიდოს ამერიკელ ინვესტორებს, ასევე უზრუნველყოს მათი უსაფრთხოება და მათი პროექტები. თუ ეს გარანტიები უგულებელყოფილი იქნება საქართველოს მხრიდან, შეთანხმებაში ცალსახადაა გათვალისწინებული საერთაშორისო არბიტრაჟის საშუალებით საქართველოსგან ფინანსური კომპენსაციის მოთხოვნა

ჩვენს შემთხვევაში თავიდან, საქართველომ უარი თქვა შეესრულებინა თავისი ვალდებულებები – დაეცვა ჩვენი უსაფრთხოება და ჩვენი ინვესტიციები. ჩვენ ვერ ვიპოვეთ სამართალი მათ სასამართლოში და შედეგად, ჩვენი ბიზნესი გაიყინა წლების განმავლობაში, ისე, რომ არც აგვიხსნეს, რა გავაკეთეთ არასწორად და სად დავარღვიეთ კანონი. ვიყავით დისკრიმინირებულები, რადგან ხელისუფლება იცავდა ჩვენს მოწინააღმდეგეებს, რომლებსაც პოლიტიკური კავშირები ქონდათ, არ გვაძლევდა საშუალებას თავი დაგვეცვა მათგან და მათი იურიდიული და ფიზიკური თავდასხმებისგან.

დამანგრეველი ფინანსური ზარალის გამო, ინვესტორებმა, რომლებიც რისკავდნენ თავისი ცხოვრების ფინანსური დანაზოგით – როცა ფულს ასქართველოში დებდნენ და იმედიც არ ქონდათ, რომ ადგილობრივ დონეზე სამართალს იპოვიდნენ, ჩვენ იძულებულები გავხდით გადაგვედგა ბოლო ნაბიჯი თავის დასაცავად. ამიტომ 2018 წლის 5 ნოემბერს ოფიციალურად დავიწყეთ სასამართლო დავა საქართველოს მთავრობის წინააღმდეგ, ვაცნობეთ არბიტრაჟის შესახებ – გაეროს საერთაშორისიო ვაჭრობის კომისიის საარბიტრაჟო რეგლამენტის შესაბამისად.

ჩვენ საჩივრით ვითხოვთ სრულ ფინანსურ კომპენსაციას ჩვენი პროექტის ჩაგდების, 4 წლის მანძილზე გაწეული ხარჯებისა და განცდილი დევნის გამო. საქართველო, ერთის მხრივ, აგრძელებს დასავლეთის ფინანსური დახმარების და მხარდაჭრის მიღებას და ამ სახსრებს იყენებს იმ მთავრობის დასაფინანსებლად, რომლის პირობებშიც ხდება ამერიკელი და ევროპელი მეწარმეების განადგურება და რომელიც ატერორებს მათ. უფრო აუტანელი რომ გახადოს არსებული ვითარება, საქართველოს ხელისუფლება აგრძელებს ქვეყანაში საინვესტიციო კლიმატის დამძიმებას და პოტენციურ ინვესტორებს სამართლიანი და საქმიანი გარემოს ცრუ დაპირებებით კვებავს.

პრემიერ-მინისტრ მამუკა ბახტაძის სიტყვებით, საქართველო პოზიციონირებს როგორც „კორუფციასთან ბრძოლის ლიდერი“ და „საერთაშორისო ბიზნეს-ჰაბი“. პოლიტიკური თანამდებობის პირების ამ განცახდებების კვალდაკვალ ნაციონალური საინვესტიციო სააგენტო აგრძელებენ ინვესტიციების მოზიდვას დასავლეთიდან, მაგრამ ის ჩუმად არის ისეთ შემთხვევებში, როგორიც არის ჩვენთან დაპირისპირების შემთხვევა. ასეთი შემთხვევები კი საგანგაშოდ ხშირდება.

დაე, ჩვენი ისტორია იყოს გაფრთხილება ამერიკელი ინვესტორებისთვის ან ნებისმიერი უცხოელი ინვესტორისთვის, რომელიც საქართველოში აპირებენ ინვესტირებას იქამდე, ვიდრე ხელისუფლება და სასამართლოები არ დაამტკიცებენ, რომ მათ შეუძლიათ საერთაშორისო შეთანხმებების დაცვა. ვიდრე კანონის უზენაესობა არ აღდგება, იქნებ, თქვენი საქმე, სადმე, სხვა ადგილას წამოიწყოთ.

საქართველოს საპატრიარქო სასულიერო პირების სამხედრო სავალდბულო სამსახურიდან გათავისუფლების გაუქმებასთან დაკავშირებული კანონმდებლობის ირგვლივ დაწყებულ დისკუსიას განცხადებით პასუხობს.

“სასულიერო პირების სავალდებულო სამხედრო სამსახურიდან განთავისუფლება საყოველთაოდ მიღებული პრაქტიკაა და ჩვენ მას მხარს ვუჭერთ. სახელმწიფოში ასევე გარანტირებული უნდა იყოს არასამხედრო ალტერნატიული შრომითი სამსახური.

ამასთან უნდა გატარდეს შესაბამისი ზომები, რათა ეს პრაქტიკა არ იქნას გამოყენებული ფსევდორელიგიური იურიდიული პირების მიერ თავიანთი ვიწრო მერკანტილური ინტერესებისათვის, რაც რელიგიურობით მანიპულაციას და აშკარა ანტისახელმწიფოებრივ ქმედებას წარმოადგენს.“

პარლამენტში უკვე დარეგისტრირდა ირაკლი სესიაშვილის კანონპროექტი, რომლის მიხედვით უქმდება კანონის ის ნორმა, რომლის მიხედვით მღველმსახურები სამხედრო სავალდებულო სამსახურის გადავადების უფლებით სარგებლობენ. პროექტი ეხება ყველა კონფესიას, თუმცა მართლმადიდებელ სასულიერო პირებზე ვერ გავრცელდება, რადგან მათ კონკორდატი სამხედრო სამსახურისგან კვლავ დაიცავს. პროექტს კრიტიკა მოჰყვა არასამთავრობო ორგანიზაციების და სხვა რელიგიური კონფესიების მხრიდან.

მარიამ გვალია, რომელიც სუპერმარკეტ “სპარში“ ექვსი თვის მანძილზე მუშაობდა ფეისბუქის საკუთარ გვერდზე ვიდეო მიმართვას ავრცელებს, რომელშიც ყვება რა მძიმე პირობებში უწევთ კონსულტანტებს მაღაზიაში მუშაობა და როგორ არ იცავს მათ არანაირი კანონი. მარიამ გვალიას მიერ მოყოლილი ისტორია ერთადერთი არ არის. მძიმე შრომის პირობებზე და მიზერულ ანაზღაურებაზე სხვადასხვა დროს არაერთი სუპერმარკეტების ქსელის თანამშრომლები საუბრობდნენ.

ნოვრუზის დღესასწაულის წინა საღამოს აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა 400-მდე პატიმარი გაათავისუფლა. მათ შორის რამდენიმე ათეული ადამიანი საერთაშორისო უფლებადამცველი ორგანიზაციების მიერ პოლიტიკურ პატიმრებად მიიჩნეოდა. ბევრი დამკვირვებლის თქმით, ალიევის ხელისუფლება წლების განმავლობაში შეუწყნარებელი იყო პოლიტიკური კრიტიკისადმი და ეს შესაძლოა პოლიტიკის ცვლილებას მოასწავებდეს. გათავისუფლებულთა შორისაა ალი ინსანობი, ქვეყნის ჯანდაცვის ყოფილი მინისტრი, პოლიტიკური ლიდერები გოზალ ბაირამლი, ფუად გარამანლი, ჟურნალისტი ფიკრეტ ფარამაზოღლუ და სხვა ოპოზიციონერი და ახალგაზრდა აქტივისტები.

ევროკომისიის პრეს-სპიკერი მაია კოსიანჩიჩმა ალიევის გადაწყვეტილება მოიწონა და მას “მისასალმებელი ნაბიჯი” უწოდა. გამოქვეყნებულ წერილობით განცხადებაში ის ამბობს, რომ ევროკავშირი აზერბაიჯანისგან მომავალში საერთაშორისო ვალდებულებების შესრულებასა და ​სხვა მსგავს ნაბიჯებსაც ელის. ალიევის ხელისუფლებას წლების განმავლობაში აკრიტიკებდნენ ისეთი უფლებადამცველი ორგანიზაციები, როგორიცაა “ჰუმან რაითს უოჩი” და “საერთაშორისო ამნისტია”.

კრიტიკის ერთ-ერთი უმთავრესი ნაწილი სწორედ პოლიტიკურად მოტივირებულ დაპატიმრებებს ეხებოდა. ბოლო რამდენიმე თვის განმავლობაში ალიევმა რამდენიმე ცვლილება განახორციელა: მიიღო კრედიტების შემამსუბუქებელი განკარგულებები, გასცა კომპენსაციები სამხედრო ვეტერანების ოჯახებზე, გაიზარდა სტუდენტების სტიპენდიების რაოდენობა. რაც შეეხება შეწყალებას, მიუხედავად იმისა, რომ გათავისუფლებულთა შორის 51 პოლიტიკურ პატიმრად იყო ცნობილი, ათეულობით სხვა ადამიანი კვლავ პატიმრობაში რჩება. მათი პატიმრობის საფუძველი კი საერთაშორისო ორგანიზაციების შეფასებით, სწორედ მათი პოლიტიკური შეხედულებები და ალიევის საწინააღმდეგო პოზიციებია.

მათ შორის არიან ჟურნალისტი აფგან მუხთარლი, რომელიც 2 წლის წინ თბილისიდან გაუჩინარდა და ბაქოს საპატიმროში აღმოჩნდა, ასევე ჟურნალისტი სეიმურ ჰაზი, რომელიც ალიევის რეჟიმს კორუფციაში ადანაშაულებდა. გათავისუფლებულთა შორის ერთ-ერთი ილჩინ რუსტამზადეა, ბლოგერი და პრო-დემოკრატიული ახალგაზრდული ჯგუფის წევრი, რომელიც 2013 წელს მშვიდობიანი პროტესტისას საზოგადოებრივი წესრიგის დარღვევის ბრალდებით დააკავეს. “ამას არ ველოდი”, – უთხრა რუსტამზადემ ჟურნალისტებს ციხის კარებთან. “მაგრამ ჩვენი ბრძოლა გრძელდება. მთავარი არა ჩვენი, არამედ აზერბაიჯანის თავისუფლებაა და ჩვენი ღირებულებების გამარჯვება”.

გათავისუფლებულთანაგან ბევრმა მსგავსი განცხადებები გააკეთა. ზოგმა კი დასავლეთსა და შეერთებულ შტატებს მადლობა გადაუხადა იმისთვის, რომ მათ გათავისუფლებას მიაღწიეს. ილჰამ ალიევი აზერბაიჯანის პრეზიდენტის პოსტს 2003 წლიდან, მამამისის, ჰეიდარ ალიევის გარდაცვალების შემდეგ იკავებს. მის მმართველობას უფლებადამცველი ორგანიზაციები მკაცრად აკრიტიკებენ, რადგან მისმა მთავრობამ თანდათან უფროდაუფრო შეზრუდა პოლიტიკური და სამოქალაქო თავისუფლებები, ოპოზიციური პარტიებისა დ აჟურნალისტების საქმიანობა. “ფრიდომ ჰაუსი” აზერბაიჯანს არათავისუფალი ქვეყნების კატეგორიაში განიხილავს სხვა ყველაზე რეპრესიული ქვეყნების გვერდით. “ჟურნალისტთა დაცვის კომიტეტი” კი მას “10 ყველაზე მკაცრი ცენზურის მქონე” ქვეყნებს შორის ასახელებს.

წყარო: ამერიკის ხმა

“ამერიკის ხმის“ ინფორმაციით საფრანგეთის თავდაცვის მინისტრი, ფლორენს პარლი ვაშინგტონში, “ატლანტიკურ საბჭოში” ევროპის თავდაცვაზე საუბრისას საქართველო რუსეთის ომს შეეხო და თქვა, რომ 2008 წელს რუსეთმა საქართველო ნაწილებად დაჰყო. „ევროპელები უყურებენ უკანასკნელ მოვლენებს და ხედავენ, რომ ევროპის უსაფრთხოების გარემო მკაცრი გამოცდის წინაშე დადგა. 2008 წელს, საქართველო ნაწილებად დაიგლიჯა. 2014 წელს კი უკრაინის ჯერი დადგა“, – განაცხადა მან.

პარლი ევროპის მიერ საფრთხეების გაანალიზებასა და საერთო თავდაცვის საჭიროებაზე საუბრობდა. ის აშშ-ის პრეზიდენტ დონალდ ტრამპის მოთხოვნას პასუხობდა, რომ ნატოს ევროპელმა მოკავშირეებმა თავდაცვაზე საკუთარი ბიუჯეტის 2 პროცენტი უნდა დახარჯონ. პარლიმ აღნიშნა, რომ საფრანგეთი „ყველაფერს გააკეთებს, ევროპელებთან ერთად, რომ აიღოს უფრო მეტი პასუხისმგებლობა“. თუმცა იქვე დასძინა, რომ ამას ევროპელი მოკავშირეები „ავტონომიას“ დაარქმევენ და ეს არ უნდა იყოს აღქმული, როგორც „ამერიკის წინააღმდეგ გადადგმული ნაბიჯი“.

მისი თქმით ევროპის მიერ საკუთარი შესაძლებლობების გაძლიერება ვაშინგტონს ტვირთს შეუმსუბუქებს. „ჩვენ მეტი უნდა გავაკეთოთ დახმარებისთვის და არ დაველოდოთ, რომ საზღაურს ყოველთვის შეერთებული შტატები გადაიხდის“, – თქვა მან. ევროპული დედაქალაქების შეშფოთება პრეზიდენტ ტრამპის მხრიდან ვაშინგტონის ნატოს წევრად დარჩენის კითხვის ნიშნის ქვეშ დაყენებამ გამოიწვია. პარლის თქმით, ამის გამო, ევროპელებმა დაიწყეს იმაზე საუბარი, რომ ის რაც აქამდე „წარმოუდგენელი იყო შესაძლოა ნელ-ნელა ხდებოდეს“. პრეზიდენტი ტრამპი ევროპელი მოკავშირეებისგან ნატოში უფრო მეტ ფინანსურ თანაზიარობას ითხოვს.

თუმცა მან ასევე გააკრიტიკა პრეზიდენტ მაკრონის ინიციატივა ევროპული საერთო ჯარის თაობაზე, როგორც ამერიკის წინააღმდეგ გადადგმული ნაბიჯი. საკუთარ გამოსვლაში პარლიმ შეერთებული შტატების მიერ, საბჭოთა კავშირთან დადებული საშუალო და მოკლე რადიუსის ბირთვული შეიარაღების შეზღუდვის შეთანხმებიდან (INF) გამოსვლაზეც ისაუბრა და აღნიშნა, რომ საჭიროა ნატოს მოკავშირეებს ერთიანი პოზიცია ქონდეთ.

„ფაქტია, რუსეთი არ ასრულებს INF-ის ვალდებულებებს და ეს ქმნის უდიდეს საფრთხეს ევროპელებისთვის, რადგან რუსების მიერ შექმნილ ახალ სისტემას ევროპის ტერიტორიაზე ექნება გავლენა და არა სხვაგან”, – აღნიშნა მან და განაცხადა, რომ ნატომ შესაბამისი პასუხი უნდა შეიმუშავოს თუ რუსეთი, მიუხედავად განმეორებითი გაფრთხილებებისა, გააგრძელებს ბირთვული შეთანხმების დარღვევას. პარლიმ მოსკოვის მიერ დეზინფორმაციის გავრცელების მცდელობებზეც ისაუბრა.

„დეზინფორმაცია, როგორც მითხრეს (რუსულად არ ვსაუბრობ) რუსული სიტყვაა – ვინ იცის რატომ. თუმცა ეს არ არის ჩავლილი ფაქტი, ეს არის მომავლის კონფლიქტის მუდმივი თანამგზავრი და ჩვენ მას ერთად უნდა გავუმკლავდეთ… ზოგჯერ სასწორზე ჩვენი დემოკრატიაა და ჩვენ ის უნდა დავიცვათ“, – აღნიშნა მან. წყარო: ამერიკის ხმა

“ფლანგვის დეტექტორი“ იმ 30 დეპუტატის სიას აქვეყნებს, რომლებიც პარლამენტში ხმას არ იღებენ და სხდომებს აცდენენ. ამ დეპუტატებს პარლამენტში არ უსარგებლიათ სიტყვის უფლებით, არ გაუკეთებიათ კომენტარი, არ დაუსვამთ კითხვა და შესაბამისად არ მიუღიათ მონაწილეობა საკანონმდებლო საქმიანობაში სრულფასოვნად. ამასთან, მდუმარე დეპუტატები გამოირჩევიან საპარლამენტო სხდომების გაცდენით. ამ მხრივ გამორჩეული კობა ნაყოფიაა. მან 49 პლენარული სხდომიდან 47 გააცდინა. ის წინა წლებშიც ყველაზე გამცდენი პარლამენტის წევრი იყო.წლის ყველაზე მდუმარე პარლამენტარების სიაში არიან ისეთებიც, რომლებსაც წინა წლებშიც არ უსარგებლიათ საკუთარი მიკროფონით. მაგალითად, ენზელ მკოიანი და გიორგი კოპაძე.