რუსი ბლოგერი ალექსეი რომანოვი, რომელიც საქართველოში 20 ივნისის შემდეგ მიმდინარე პროცესებს აქტიურად აშუქებს, ბლოგს უძღვნის პუტინის რეაქციას გიორგი გაბუნიას მხრიდან ეთერში მის გინებაზე.
მისი თქმით, რუსეთის პრეზიდენტი მისთვის უჩვეულოდ “გულმოწყალედ“ მოიქცა, როცა თქვა რომ ქართველი ხალხის მიმართ პატივისცემის გამო ამ ინციდენტს ყურადღებას არ მიაქცევდა.
“რა იყო ეს ? რა ხდება?
ბევრი დამკვირვებელი გაოცებული კითხულობდა ამ დღეებში – რა დაემართა პუტინს?
არის რამდენიმე ვერსია, რატომ არ გაბრაზდა პუტინი.“– ამბობს რომანოვი და რამდენიმე ვერსიას ასახელებს.
პირველ ვერსიას რუსული მედია ავითარებს და ნაციონალური ლიდერის ადამიანური თვისებებით და სულგრძელობით აღფრთოვანებულია.
“დიდო პუტინო, რა მოწყალე ხარ, ნამდვილი განდი ხარ“ – ამბობენ ისინი.
მეორე ვერსია, თუ რატომ არ ქონდა პუტინს საპასუხო რეაქცია წამყვანის წარმოუდგენელ და მიუღებელ ტექსტზე, რომელიც ყველა სტანდარტით და საზომით აღმაშფოთებელი იყო:
“ამ ვერსიით პუტინი გურმანია და შურისძიების კერძის ცივად მირთმევა უყვარს. თუმცა, პუტინი საქართველოსთან მიმართებაში აქამდე ასეთ კულინარიულ სინატიფეში შემჩნეული არ ყოფილა. რამე არ მოეწონებოდა – მაშინვე სცემდა პასუხს.ახლაც, როგორც კი ვიღაც გავრილოვს აწყენინეს მეორე დღეს ავიამიმოსვლა აკრძალა.
ვერსია, რომ ვლადიმერ ვლადიმერის ძეს ახლა არ აქვს შანსი ისე იძიოს შური როგორც უნდა და მომენტს ელოდება, ასევე არ ასახავს რეალობას.“– ამბობს ბლოგერი.
რა ხდება სინამდვილეში ალექსეი რომანოვის აზრით? ამის ასახსნელად ის საქართველოს უახლეს ისტორიას და საზოგადოებრივ– პოლიტიკურ ცხოვრებას მიმოიხილავს.
“რატომ გადაყლაპა წყენა პუტინმა?იმიტომ რომ მისთვის მნიშვნელოვანი და აუცილებელია ახლა რომ რაღაცეები შეინარჩუნოს და დაიტოვოს. მისთვის ახლა გაბრაზება არ შეიძლება.ჩემი აზრით რუსეთისა და საქართველოს ხელისუფლებებს, ან რაღაც ძალებს შორის საქართველოს და რუსეთს შორის რაღაც სერიოზული გარიგება მზადდებოდა. და რუსეთის სანქციებს და მწვავე რეაქციას შეიძლებოდა ეს გარიგება ჩაეშალა. მხოლოდ ბიზნესი, არაფერი პირადული. და როგორც გაირკვა, რაღაც მნიშვნელოვანი მოგების გამო ფურთხის ატანაც შეიძლება.
რა გარიგება შეიძლება იყოს? რა შეიძლებოდა საქართველოს რუსეთისთვის შეეთავაზებინა?
ვხედავთ , რომ რუსები უკვე ამბობენ, რა მოხდა მერე, საჰაერო აკრძალვის გაუქმება შეიძლება, ქართველები ხომ კარგები არიან. ალაპარაკდნენ რუსეთში ქართველებისთვის ვიზის მოხსნაზეც. რა შეიძლება რუსეთმა მიიღოს სანაცვლოდ?
ავხსნი, რატომ ვფიქრობ რომ ეს იყო გარიგება.
ამისთვის უნდა ვიცოდეთ რა ხდება ქართულ საზოგადოებაში კულტურულ–ისტორიულ მაშტაბში. ეს ყველა პოსტსაბჭოთა ქვეყანაში, მათ შორის რუსეთშიც ხდება, თუმცა საქართველოში ახლა ეს პროცესი უფრო გამწვავებულია.
ხდება არჩევანის გაკეთება, საბოლოო, გადამწყვეტი არჩევანის გაკეთება რომელი კულტურული და ცივილიზაციური მიმართულებით წავა ქვეყანა. ეს ან იქნება დასავლური ცივილიზებული ქვეყანა ყველა ატრიბუტით, ,ან იქნება ის საზოგადოება, როგორიც გვახსოვს გვიანი საბჭოთა კავშირიდან. არ ვამბობ პრორუსულს,მიუხედავად იმისა, რომ სწორედ რუსეთთან ჩახუტებით შეიძლება ამ ტიპის მოდელს დაუახლოვდე, არამედ ვამბობ გვიან საბჭოურს.
აქამდე ასეთ არჩევანს საქართველოში ძლიერი, მკვეთრი იმიჯის მქონე პოლიტიკოსები აკეთებდნენ. მაგალითად შევარდნაძე, რომელიც იმ მომენტში რუსეთთან შერიგებას შეეცადა. ის მენტალურად საბჭოთა პარტიული მოღვაწე იყო.შევარდნაძის შემდეგ მოვიდა სააკაშვილი და ცეცხლით და მახვილით ნერგავდა დასავლური ცხოვრების წესს. მიათრევდა დასავლეთისკენ ძალით. შეიძლება ეს არჩევანი მაშინ მთელ საზოგადოებას არ გაუკეთებია. შესაძლოა ამის გამოც არ უყვარდათ მაშინ სააკაშვილი. თუმცა ამჟამად არც ხელისუფლებაში და არც ოპოზიციაში არ არის ერთი პოლიტიკოსიც კი, რომელიც ქარიზმით, შესაძლებლობებით ახლოს მაინც იქნება სააკაშვილთან. და ახლა ამ არჩევანს თავად საზოგადოება აკეთებს, პოლიტიკოსების მხრიდან ბიძგის და ხელშეწყობის გარეშე. საქართველოში საზოგადოება აკეთებს ცივილიზაციურ არჩევნებს. ასაკობრივად მენტალური განსხვავება საქართველოში ძალიან იგრძნობა. 40 წელს ზევით ადამიანები უფრო მეტად საბჭოური ცხოვრების წესს ემხრობა, ახალგაზრდა თაობა კი დასავლური კურსის მომხრეა.
ამჟამინდელი ქართული ხელისუფლება, რომელიც სააკაშვილის, რეფორმების უარყოფით მოვიდა ხელისუფლებაში, იდეურად, შინაგანად, სულიერად, მორალურად, ცივილიზაციურად, იმ პრაქტიკების გათვალისწინებით, რომლებიც გამოავლინეს, მაგალითად კორუფცია – უფრო საბჭოთა კავშირისკენ არიან, თუმცა მემკვიდრეობით ერგოთ პროდასავლური რიტორიკა – ევროკავშირში და ნატოში სწრაფვა. ხალხი გრძნობს, რომ რიტორიკით ხელისუფლება პროდასავლურია, მაგრამ რეალურად თავი რუსეთისკენ აქვს შებრუნებული, რომელიც გვიან საბჭოთა კავშირს განასახიერებს. ეს უფსკრული სულ უფრო აშკარა და მოუთმენელი ხდებოდა.
ამბობ ერთს და აკეთებ მეორეს. ეს ფალში ყველაზე კარგად ახალგაზრდებმა იგრძნეს და სწორედ მათ გააპროტესტეს პირველებმა. ეს ახალგაზრდობა თვლის, რომ საქართველო ოკუპირებულია რუსეთის მიერ და ასეც არის.
ისინი, ვინც ცხოვრების საბჭოური ფორმატის წინააღმდეგები არიან, თვლიან , რომ რუსეთის უარყოფით ამ ფორმატზე ამბობენ უარს.ცხადია, რომ ის ძალები, რომლებსაც საქართველოში არ უნდათ საბჭოთა კავშირი, ცდილობენ რუსეთი და საქართველო დააპირისპირონ, იმიტომ რომ რუსეთის არჩევანი ავტომატურად საბჭოთა კავშირის არჩევანს ნიშნავს.
თუმცა საქართველოს ხელისუფლება პირიქით, ამ სივრცეში მოხვედრის მომხრეა. ისინი ერთი სისხლის არიან. ივანიშვილი რომელიც ქართულ პოლიტიკაში ყველაფერს განსაზღვრავს, რუსი მლიარდერია. თავისი მილიარდები 90–იანების რუსეთში იშოვნა.
ხელისუფლების წარმომადგენლებისთვის უფრო ახლობელი და მისაღებია რუსული სივრცე. და როგორც ჩანს ბოლო წლებში მათ იპოვნეს რაღაც გადაწყვეტა – როგორ შეიძლება ჩაეხუტო რუსეთს და ამასთან, დასავლური რიტორიკა გქონდეს, რადგან იძულებული ხარ.
რა გააკეთეს არ ვიცი. თავში რაც მომდის: ალბათ მოლაპარაკებები ქონდათ, ალბათ რაღაცას შეპირდნენ. ვერ ეტყოდნენ, რომ პირდაპირ ევრაზიულ კავშირში შემოვალთ, იმიტომ რომ ეს ქართული საზოგადოებისთვის მიუღებელია და ამას არ დაუშვებს, მაგრამ მაგალითად ანაკლიის პორტის მიცემა რუსი ინვესტორებისთვის, ან ჩვენი ხელისუფლების სასურველი პირებისთვის. შესაძლოა სწორედ ეს პორტი იყო ამ საკითხში მთავარი, რომელსაც შეუძლია ყველაფერი შეცვალოს საქართველოში და შავ ზღვაზე. შესაძლოა სწორედ ეს არის გარიგების მთავარი თემა, რომლის დაკარგვა პუტინს არ უნდა და რის გამოც მოითმინა შეურაცხყოფა. “– ამბობს რუსი ბლოგერი.
