Category: კავკასია

ამერიკელი სენატორები ბოლოს და ბოლოს  შეთანხმდნენ ორპარტიულ კანონპროექტზე 118 მილიარდი დოლარის ოდენობის დამატებითი დაფინანსების შესახებ , რომელიც აერთიანებს სახსრებს უკრაინის, ისრაელის დასახმარებლად და შეერთებული შტატების სამხრეთ საზღვრის გასაძლიერებლად.

აშშ-ის პრეზიდენტმა ჯო ბაიდენმა მხარი დაუჭირა კანონპროექტს და სთხოვს კონგრესს, არ გადადოს მისი მიღება. პირველადი კენჭისყრა შუა კვირაში ჩატარდება, მაგრამ უკვე ცხადია, რომ კანონპროექტს მნიშვნელოვანი წინააღმდეგობა შეხვდება წარმომადგენელთა პალატაში, სადაც რესპუბლიკელებს უმრავლესობა აქვთ. პალატის სპიკერმა მაიკ ჯონსონმა უკვე განაცხადა, რომ ის კანონპროექტის დაბლოკვის პირობას დებს.

სენატორები შეთანხმებას გასული წლის შემოდგომის შემდეგ ვერ ახერხებენ. მთავარი მიზეზი რესპუბლიკელებსა და დემოკრატებს შორის მექსიკასთან საზღვრის გაძლიერების ღონისძიებებსა და საიმიგრაციო პოლიტიკის გამკაცრებასთან დაკავშირებით არსებული უთანხმოება იყო. რესპუბლიკელებმა მექსიკასთან საზღვრის გამკაცრება მოითხოვეს და ეს უკრაინის დამატებითი დახმარების განხილვის პირობად აქციეს.

დამატებითი დაფინანსების ჯამური მოცულობა 118 მილიარდ დოლარზე მეტია.

აქედან,  $60,06 მილიარდის უკრაინის მხარდასაჭერად უნდა წავიდეს, 14,1 მილიარდის ისრაელის დასახმარებლად, 20,23 მილიარდი დოლარის მექსიკასთან საზღვრის უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად, 4,83 მილიარდი აშშ-ის პარტნიორების მხარდასაჭერად ინდო-წყნარი ოკეანის რეგიონში, 2,44 მილიარდი – აშშ-ის ცენტრალური სარდლობისთვის და 2.44 – წითელ ზღვაში ოპერაციების მხარდასაჭერად.

არალეგალური იმიგრაციის პრობლემები საზღვარზე და არჩევნები

”ამ კანონპროექტის პრიორიტეტები იმდენად მნიშვნელოვანია, რომ არ შეიძლება მათი იგნორირება მოხდეს და მათ პოლიტიკამ ხელი შეუშალოს” – თქვა სენატის უმრავლესობის ლიდერმა, დემოკრატმა ჩაკ შუმერმა განცხადებაში.

კანონპროექტს მხარი დაუჭირა სენატის რესპუბლიკელთა ლიდერმა მიჩ მაკკონელმაც და აღნიშნა, რომ რესპუბლიკელები “უკეთეს გარიგებას ვერ მიიღებენ”.

კანონპროექტს წინააღმდეგობა უფრო კონსერვატიული რესპუბლიკელების მხრიდან ექმნება. ისინი ხელმძღვანელობენ დონალდ ტრამპის პოზიციით, რომელიც დიდი ალბათობით საპრეზიდენტო არჩევნებში რესპუბლიკური პარტიის კანდიდატი იქნება.

ტრამპმა უკვე განაცხადა, რომ ის ეწინააღმდეგება შემოთავაზებულ სასაზღვრო შეთანხმებას, რომელსაც სენატორები განიხილავდნენ.

სავარაუდო კანდიდატს სურს გამოიყენოს საზღვრის საკითხი ბაიდენის წინააღმდეგ ნოემბრის საპრეზიდენტო არჩევნებში და არასაკმარისად მიიჩნევს კანონპროექტში გათვალისწინებულ ზომებს უკანონო იმიგრაციასთან საბრძოლველად.

„ცუდი სასაზღვრო შეთანხმება ბევრად უარესია, სასაზღვრო შეთანხმების საერთოდ არარსებობა“, – წერს ტრამპი თავის გვერდზე Truth Social.

პალატის სპიკერმა მაიკ ჯონსონმა, რომელიც ეს პოსტი ტრამპისადმი ლოიალობის წყალობით დაიკავა, ასევე თქვა, რომ ამჟამინდელი სახით კანონპროექტს, რომელსაც სენატორები ამზადებენ, პალატაში არანაირი შანსი არ აქვს.

შაბათს ჯონსონმა თქვა, რომ მომავალ კვირას გაიმართება კენჭისყრა ისრაელისთვის 17,6 მილიარდი დოლარის დახმარების კანონპროექტზე, უკრაინის დამატებითი თანხის გარეშე.

შემოდგომის შემდეგ კონგრესი ვერ ახერხებს ახალი ბიუჯეტის მიღებას უკრაინის მხარდასაჭერად. ამ ხნის განმავლობაში მანამდე გამოყოფილი თანხები თითქმის ამოიწურა დაკიევისთვის ამერიკული სამხედრო დახმარების მოცულობა მნიშვნელოვნად შემცირდა .

გამოცემა The Wall Street Journal ელონ მასკის ნარკოტიკებთან დამოკიდებულების შესახებ წერს.

გამოცემა წერს, რომ მასკმა კეტამინი მიიღო Tesla-ს გამგეობის წევრთან და Airbnb სახლების გაქირავების სერვისის ვებგვერდის თანადამფუძნებელ ჯო გებბიასთან, ასევე საბჭოს ყოფილ წევრებთან სტივ ჯარვესტონთან და ანტონიო გრაციასთან და მილიარდერის ძმასთან კიმბალ მასკთან შეხვედრისას.

მედიის ცნობით, 2022 წლის ზამთარში საქმე იქამდე მივიდა, რომ მასკის მეგობარმა და დირექტორთა საბჭოს ყოფილმა წევრმა ლარი ელისტონმა შესთავაზა ბიზნესმენს ჰავაიზე ჩასულიყო „გასაშრობად“. როგორც Wall Street Journal-ი წერს, მასკის გარემოცვას ეშინია, ნარკოტიკების მოხმარებაზე უარის თქმით ის არ განაწყენონ, რადგან ის დაეხმარა მათ სიმდიდრის დაგროვებაში.

თბილისის საქალაქო სასამართლომ კეკელიძის ქუჩაზე გამოსახლების საწინააღმდეგო აქციაზე დაკავებული გიორგი ხასაია და აკაკი ჩიქობავა გირაოს სანაცვლოდ გაათავისუფლა. პროცესი პროკურატურის ახალი შუამდგომლობის საფუძველზე გაიმართა. ბრალდების მხარე გიორგი ხასაიასა და აკაკი ჩიქობავასთვის 5 000-ლარიანი გირაოს შეფარდებას ითხოვდა, თუმცა, მოსამართლის გადაწყვეტილებით მათ 3000-3000 ლარიანი გირაო შეეფარდათ. ხასაია და ჩიქობავა სასამართლო დარბაზიდან გაათავისუფლეს.

თსუ-ის პროფესორი აკაკი ჩიქობავა და ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის დოქტორანტი გიორგი ხასაია 23 იანვარს დააკავეს. ისინი კეკელიძის ქუჩაზე მიმდინარე გამოსახლებას სხვა აქტივისტებთან ერთად აპროტესტებდნენ. აქციაზე სულ 20 ადამიანი დააკავეს. მოგვიანებით ცნობილი გახდა, რომ 18 ადმინისტრაციული წესით დააკავეს, ორი – ხასაია და ჩიქობავა კი სისხლის სამართლის წესით. პროკურატურა მათ ჯგუფურად სხვისი ნივთის დაზიანებას ედავება. თბილისის სააპელაციო სასამართლომ აკაკი ჩიქობავა და გიორგი ხასაია 2 თებერვალს პატიმრობაში დატოვა. ბრალდებულების ადვოკატებმა სააპელაციო სასამართლოს აღკვეთის ღონისძიების შეცვლის მოთხოვნით 27 იანვარს, მას შემდეგ მიმართეს, რაც ხასაიასა და ჩიქობავას თბილისის საქალაქო სასამართლომ 25 იანვარს ორთვიანი წინასწარი პატიმრობა შეუფარდა.

ამერიკის პოლიციამ განაცხადა, რომ ვაშინგტონის შტატის მაცხოვრებლის ავტოფარეხში იპოვეს დაჟანგული რაკეტა, რომელიც ცივი ომის დროს იყო წარმოებული და ბირთვული იარაღის მატარებელი  უნდა ყოფილიყო.

თუმცა რაკეტას არ წარმოადგენდა საფრთხეს, რადგან არც საწვავი ჰქონდა და არც ქობინი. პოლიციამ უჩვეულო აღმოჩენა მას შემდეგ გააკეთა, რაც ოჰაიოში მდებარე შეერთებული შტატების საჰაერო ძალების ეროვნული მუზეუმიდან  ზარი მიიღო. მუზეუმის თანამშრომლებმა თქვეს, რომ ვაშინგტონის შტატში, ბელვიუს მცხოვრებმა მათ რაკეტის გადაცემა შესთავაზა, რომელიც მის ავტოფარეხში იყო.

ოთხშაბათს ამ ინფორმაციის მიღების შემდეგ, პოლიციამ ბომბის გამანადგურებელი ჯგუფი გაგზავნა საჭირო მისამართზე. პოლიციამ განაცხადა, რომ ავტოფარეხში იპოვეს “Douglas AIR-2 Genie (ადრე ცნობილი როგორც MB-1) რაკეტა, უმართავი ჰაერი-ჰაერი რაკეტა, რომელსაც ჰქონდა 1.5 კილოტონიანი W25 ბირთვული ქობინი. თუმცა, თავად ქობინი, ისევე როგორც საწვავი, რაკეტაში არ იყო.

ბელვიუს  პოლიციის სპიკერმა სეტ ტაილერმა განაცხადა, რომ ნაპოვნი მოწყობილობა “არსებითად სარაკეტო საწვავის ავზი იყო”. ”სინამდვილეში, ჩვენი ასაფეთქებელი მოწყობილობების რაზმის ერთ-ერთმა წევრმა იკითხა, საერთოდ რატომ იყო საჭირო პრესრელიზის გავრცელება ჟანგიანი რკინის ნაჭერის შესახებ”, – თქვა ტაილერმა.

ცნობილია, რომ მამაკაცი, რომელმაც მუზეუმს რაკეტის გადაცემა შესთავაზა, არ ელოდა პოლიციის ვიზიტს და “უკიდურესად უკმაყოფილო” იყო იმით, რომ ამ ამბავმა ჟურნალისტების ყურადღება მიიპყრო.

ტაილერი ამბობს, რომ ეროვნული საჰაერო ძალების მუზეუმის თანამშრომლებს არ უთქვამთ, რომ პოლიციას იძახებდნენ. ”მან მოგვცა საშუალება, ჩაგვეტარებინა შემოწმება და ჩვენ დავადგინეთ, რომ საფრთხე არ არსებობდა”, – განმარტა პოლიციის წარმომადგენელმა. რაკეტის მფლობელი ამბობს, რომ ის ადრე მის გარდაცვლილ მეზობელს ეკუთვნოდა და თავდაპირველად კერძო კოლექციის გაყიდვისას იქნა შეძენილი. „რადგან ნივთი არ იყო საშიში და სამხედროებმა არ მოითხოვეს მისი დაბრუნება, პოლიციამ ის ადგილობრივ მცხოვრებს დაუტოვა, რათა შესაძლებელი ყოფილიყო მისი აღდგენა და მუზეუმში გამოფენა“, – თქვა პოლიციამ.

AIR-2 Genie რაკეტა გამოიყენებოდა აშშ-ს და კანადის სამხედროების მიერ ცივი ომის დროს. 1950-იან წლებში შემუშავებული რაკეტა იყო მსოფლიოში პირველი ბირთვული ჰაერ-ჰაერი რაკეტა და შექმნილი იყო ბომბდამშენების განადგურებისთვის.

Seattle Times იტყობინება, რომ ის მხოლოდ ერთხელ გამოიყენეს წვრთნებისას – 1957 წელს. ასეთი რაკეტების წარმოება 1962 წელს შეწყდა, მაგრამ ისინი აშშ-ს არმიაში 1980-იანი წლების დასაწყისამდე დარჩა. 

ჩინეთში ფართოდ განიხილება ბავშვების მკვლელობა, რომელიც 2020 წელს ჩონცინგში მოხდა.

ბავშვების მკვლელი მამაკაცი და ქალი სიკვდილით დასაჯეს მას შემდეგ, რაც ისინი დამნაშავედ ცნეს ორი ბავშვის, ორი წლის გოგონასა და ერთი წლის ბიჭის  მე-15 სართულიდან გადაგდებაში.

სასამართლოს განაჩენში ნათქვამია, რომ ბავშვების მამამ ჟანგ ბომ და მისმა მეუღლემ იე ჩენჩენმა 2020 წელს ბავშვები მოკლეს “უაღრესად ბოროტი განზრახვით” და  მოტივით და ეს გააკეთეს სასტიკი ფორმით.

სასამართლო დოკუმენტების თანახმად, ჟან ბოს ჰქონდა რომანი იე ჩენჩენთან და შემდგომში  მეუღლეს გაშორდა.

როგორც სასამართლოს განაჩენში ნათქვამი, იე ჩენჩენი მისი პარტნიორის შვილებს “დაბრკოლებად  თვლიდა ჟან ბოსთან  დაქორწინებისთვის და არასაჭირო ტვირთად მათი მომავალი ერთობლივი ცხოვრებისთვის”.

პროკურატურა თვლიდა, რომ იე ჩენჩენი მუდმივად ცდილობდა დაეყოლიებინა თავისი პარტნიორი მკვლელობის ჩადენაზე.

შედეგად, 2020 წლის 2 ნოემბერს ჟანგ ბომ ბავშვები თავისი ბინის ფანჯრიდან გადააგდო. წყვილი ცდილობდა მათი სიკვდილი უბედურ შემთხვევად წარმოეჩინა.

წყვილი  სიკვდილით   ოთხშაბათს ქალაქ ჩუნცინში დასაჯეს. კონკრეტულად როგორ აღსრულდა სასიკვდილო განაჩენი,ინფორმაცია არ ვრცელდება. ცნობილია, რომ ჩინეთი ყოველწლიურად უამრავ ადამიანს სიკვდილით სჯის, როგორც სასიკვდილო ინექციით, ასევე დახვრეტის გზით.

გარდაცვლილი ბავშვების დედამ, ჩენ მეილინმა, ხუთშაბათს საღამოს თქვა: “საშინელება, რომელიც სამ წელზე მეტი ხნის განმავლობაში ჩვენი ოჯახისთვის  წამება იყო, ბოლოს და ბოლოს გაქრა”.

სიკვდილით დასჯის შესახებ პოსტები გახდა მთავარი თემა ჩინურ სოციალურ მედიაში, ასობით მილიონი ნახვით Weibo-ზე, ჩინეთის ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ საიტზე.

„ისინი ამას სრულიად იმსახურებენ“, დაწერა Weibo-ს ერთ-ერთმა მომხმარებელმა და პოსტმა  30000-ზე მეტი მოწონება დაიმსახურა. “უბრალოდ იმედი მაქვს, რომ ბავშვებს ექნებათ მშვიდობა და სიხარული მომავალ ცხოვრებაში”, – წერს სხვა მომხმარებელი.

იე ჩენჩენისა და ჟან ბოს სიკვდილით დასჯის შესახებ განცხადება იმავე დღეს გაკეთდა, როდესაც ჩინეთში კიდევ ერთი სასიკვდილო განაჩენი აღსრულდა – პრესტიჟული ჩინური უნივერსიტეტის სტუდენტის წინააღმდეგ. იგი დამნაშავედ ცნეს საკუთარი დედის მკვლელობაში, რომელიც მან ჰანტელებით განახორციელა.

CNN  უკრაინის შეიარაღებული ძალების მთავარსარდალის, ვალერი ზალუჟნის სტატიას აქვეყნებს, რომელშიც ის საკუთარ ხედვებზე საუბრობს ომის წარმოებისა და სამომავლო სტრატეგიების შესახებ. რედაქცია აღნიშნავს, რომ სტატია ზალუჟნის თანამდებობიდან გათავისუფლების შესახებ ინფორმაციის გავრცელებამდე დაიწყერა. შეგახსენებთ, რომ მედიის ინფორმაციით ზალუჟნი უკრაინის პრეზიდენტმა 29 იანვარს თანამდებობიდან გაათავისუფლა, თუმცა მოგვიანებით ზელენსკის ამ გადაწყვეტილების გაუქმება მოუწია. მედია წერს დაპირისპირების კრიტიკულ ზღვარზე პრეზიდენტსა და ზალუჟნის შორის და ვარაუდობს, რომ მას ახლო მომავალში თანამდებობიდან მაინც მოხსნიან. CNN–ზე გამოქვეყნებულ სტატიაში ზალუჟნი მსუბუქად აკრიტიკებს უკრაინის ხელისუფლებას.

გთავაზობთ სტატიას სრულად:

მეორე მსოფლიო ომი დასრულდა თითქმის 80 წლის წინ, მაგრამ მისი მემკვიდრეობა ომის სტრატეგიული ხედვის განსაზღვრაში დღემდე გრძელდება.

როგორი გამორჩეული მიღწევებიც არ უნდა მოხდეს, მაგალითად, ავიაციის, სარაკეტო და კოსმოსური ტექნოლოგიების სფეროში, გამარჯვების კონცეფცია იგივე რჩება: უნდა გაანადგურო მტერი და დაიპყრო ან გაათავისუფლე ტერიტორიები.

და მაინც, ყველა ომი უნიკალურია.

და, ჩემი აზრით, არ არსებობს იმაზე დიდი გამოწვევა, რომელიც დგას სამხედრო მეთაურის წინაშე, ვიდრე იმის დროულად გაგება, თუ როგორ ფორმირდება ყველა ომი სხვადასხვაგვარად.

პირველ რიგში, ტექნოლოგიური პროგრესის მიერ, რომელიც განსაზღვრავს იარაღისა და აღჭურვილობის განვითარებას.

და მეორეც, პოლიტიკური გარემოებებით ქვეყნის შიგნით და მის ფარგლებს გარეთ, ასევე ეკონომიკური გარემოთი.

გამარჯვებას სჭირდება უნიკალური სტრატეგია და უნიკალურ ლოგიკას ექვემდებარება.

ახლა უკვე კარგად არის ცნობილი, რომ ამ ომის მთავარი მამოძრავებელი ძალა უპილოტო იარაღის სისტემების განვითარებაა.

ისინი ვრცელდებიან თავბრუდამხვევი  სიჩქარით და მათი გამოყენების სფეროები სულ უფრო ფართოვდება.

კრიტიკულად მნიშვნელოვანია, რომ  სწორედ ეს უპილოტო სისტემები, როგორიცაა დრონები, სხვა თანამედროვე იარაღთან ერთად, უკრაინას აძლევს საუკეთესო საშუალებას, რათა თავიდან აიცილოს პოზიციურ ომში ჩათრევა, რომელშიც ჩვენ არ გვაქვს უპირატესობა.

მაგრამ მიუხედავად იმისა, რომ ასეთი ტექნოლოგიების ფლობა საკვანძოა, ეს არ არის ერთადერთი ფაქტორი, რომელიც გავლენას ახდენს მიმდინარე სტრატეგიაზე.

ჩვენ უნდა ვებრძოლოთ ძირითადი საკვანძო მოკავშირეების მხრიდან სამხედრო მხარდაჭერის შემცირებას, რომლებიც თავისივე პოლიტიკურ დაძაბულობას ებრძვიან.

ჩვენი პარტნიორების რაკეტების, საჰაერო თავდაცვის სისტემების და საარტილერიო საბრძოლო მასალის მარაგი მცირდება არა მხოლოდ უკრაინაში ბრძოლების ინტენსივობის გამო, არამედ საწვავის მუხტების  გლობალური დეფიციტის გამო.

რუსეთი, იმის გათვალისწინებით, თუ როგორ გადავიდა საერთაშორისო ყურადღება ახლო აღმოსავლეთში  მიმდინარე მოვლენებზე, შესაძლოა ცდილობდეს ახალი კონფლიქტების პროვოცირებას სხვაგან.

საერთაშორისო სანქციების რეჟიმის სისუსტე ნიშნავს, რომ რუსეთს, ზოგიერთ სხვა ქვეყანასთან პარტნიორობით, ჯერ კიდევ შეუძლია განათავსოს თავისი სამხედრო-ინდუსტრიული კომპლექსი ჩვენს წინააღმდეგ სამამულო ომის საწარმოებლად.

ჩვენ უნდა ვაღიაროთ მტრის მნიშვნელოვანი უპირატესობა ადამიანური რესურსების მობილიზებაში და შევადაროთ უკრაინის სახელმწიფო ინსტიტუტების უუნარობას, გაზარდონ ჩვენი შეიარაღებული ძალები არაპოპულარული ზომების გამოყენების გარეშე.

და ბოლოს, ჩვენ კვლავაც შეზღუდულნი ვართ ჩვენს ქვეყანაში არსებული არასრულყოფილი სამართლებრივი და მარეგულირებელი ჩარჩოებით, ასევე თავდაცვის ინდუსტრიის ნაწილობრივი მონოპოლიზაციით. ეს იწვევს წარმოების შეფერხებებს – მაგალითად, საბრძოლო მასალის – რაც კიდევ უფრო ამძაფრებს უკრაინის დამოკიდებულებას მოკავშირეებზე მომარაგების საკითხში.

ჩვენი საბრძოლო გამოცდილება, განსაკუთრებით 2022 წლიდან, უნიკალურია – მაგრამ გამარჯვების ინტერესებიდან გამომდინარე, მუდმივად უნდა ვიპოვოთ ახალი გზები და ახალი შესაძლებლობები, რომლებიც დაგვეხმარება მტერზე უპირატესობის მოპოვებაში.

შესაძლოა, ნომერ პირველი პრიორიტეტი აქ არის (შედარებით) იაფი, თანამედროვე და მაღალეფექტური ავტონომიური მანქანებისა და სხვა ტექნოლოგიური ხელსაწყოების სრული არსენალის დაუფლება.

ასეთი იარაღები უკვე საშუალებას აძლევს  მეთაურებს აკონტროლონ სიტუაცია ბრძოლის ველზე რეალურ დროში, დღე და ღამე და ყველა ამინდის პირობებში.

მაგრამ არა მხოლოდ ეს.

ისინი უზრუნველყოფენ რეალურ დროში დაზვერვას, რაც საშუალებას გვაძლევს დავარეგულიროთ ცეცხლი უწყვეტად, პაუზის გარეშე, რაც გვაძლევს შესაძლებლობას განვახორციელოთ  მაღალი სიზუსტით დარტყმები მტრის სამიზნეებზე მოწინავე პოზიციებზე და სიღრმეში.

მოკლედ, ეს  ნიშნავს ომის სრულ გადახედვას და მოძველებული, სტერეოტიპული აზროვნების მიტოვებას.

ახალი ოპერაციები შეიძლება მოიცავდეს ციფრული ველების შექმნას, ელექტრონული გარემოს კონტროლს ან კომბინირებულ ოპერაციას თავდასხმითი დრონებისა და კიბერ აქტივების გამოყენებით.

ასეთი ოპერაციები კოორდინირებული და განხორციელებული იქნება  ერთი კონცეფციისა და გეგმის მიხედვით.

მნიშვნელოვანია აღინიშნოს, რომ ის ყოველთვის არ იქნება ფოკუსირებული მხოლოდ საბრძოლო მიზნებზე.

ის შეიძლება შეეცადოს მტრის ეკონომიკური შესაძლებლობების შემცირებას, ან მის იზოლირებას და დაქვეითებას.

თავდასხმის ოპერაციებს შეიძლება ჰქონდეს ფსიქოლოგიური მიზნები.

ამასთან, ამ დროისთვის პრიორიტეტად რჩება ბრძოლის ველზე სიტუაციის გაუმჯობესება.

და აქ ტექნოლოგიას უდავო უპირატესობა აქვს ტრადიციაზე.

ამ ტექნიკური შესაძლებლობების დისტანციურად ფუნქციონირება ნიშნავს, რომ ნაკლები ჯარისკაცი ექვემდებარება საფრთხეს, რაც ამცირებს სიცოცხლის დანაკარგს.

ეს შესაძლებელს ხდის შემცირდეს (მაგრამ, რა თქმა უნდა, არა აღმოიფხვრას) დამოკიდებულება მძიმე ტექნიკაზე საბრძოლო მისიების შესრულებისას და ზოგადად საბრძოლო მოქმედებების ჩატარებისას.

და ეს ხსნის უეცარი მასიური თავდასხმების განხორციელების შესაძლებლობას კრიტიკულ ინფრასტრუქტურულ ობიექტებზე და საკომუნიკაციო ცენტრებზე ძვირადღირებული რაკეტების ან პილოტირებადი თვითმფრინავების გამოყენების გარეშე.

შემდგომი უპირატესობები დროთა განმავლობაში გახდება ცხადი, თუმცა, რა თქმა უნდა, მტერი ყოველთვის ეძებს გზებს, რათა დაიცვას თავი ასეთი ოპერაციებისგან და ხელში აიღოს ან დაიბრუნოს ინიციატივა.

ამრიგად, თავდაცვის სისტემებს ასევე სჭირდებათ მუდმივი გაუმჯობესება, ისევე როგორც კონტრზომები, რომლებიც მიმართულია მტრის მიერ ახალი ტექნოლოგიების გამოყენების წინააღმდეგ.

ჩვენი შეიარაღებული ძალების წინაშე მდგარი გამოწვევა არ შეიძლება სათანადოდ არ შეფასდეს.

საუბარია ტექნოლოგიური გადაიარაღების სრულიად ახალი სახელმწიფო სისტემის შექმნაზე.

ამ მომენტში ყველაფრის გათვალისწინებით, ვფიქრობთ, რომ ასეთი სისტემის შექმნა ხუთ თვეში იქნება შესაძლებელი.

ჩვენი პარტნიორები იზიარებენ ამავე ხედვას.

ეს დრო მოხმარდება შესაბამისი ორგანიზაციული სტრუქტურის ჩამოყალიბებას, პოზიციების შევსებასა და აღჭურვას, ტრენინგებისა და მხარდაჭერის უზრუნველყოფას, დამხმარე ინფრასტრუქტურისა და ლოჯისტიკის ჩამოყალიბებას და დოქტრინალური ჩარჩოს შემუშავებას.

დასასრულს აღვნიშნავთ, რომ 2024 წელს ჩვენი ძირითადი ძალისხმევა სამ სფეროზე უნდა მივმართოთ.

ჩვენი შეიარაღებული ძალების მაღალტექნოლოგიური აქტივებით უზრუნველყოფის სისტემის შექმნა.

წვრთნისა და ომის ახალი ფილოსოფიის დანერგვა, რომელიც ითვალისწინებს რესურსების შეზღუდვებს და იმას, თუ როგორ იქნება ისინი გამოყენებული.

ახალი  საბრძოლო შესაძლებლობების დახვეწას რაც შეიძლება მალე.

ჩვენ უკვე გვაქვს მტრის განადგურების და სახელმწიფოებრიობის არსებობის უზრუნველყოფის უნარი.

ჩვენი მიზანი უნდა იყოს მომენტის გამოყენება – უახლესი საბრძოლო შესაძლებლობების მაქსიმალური დაგროვება, რაც საშუალებას მოგვცემს დავხარჯოთ ნაკლები რესურსი მტრისთვის მაქსიმალური ზიანის მისაყენებლად, აგრესიის დასასრულებლად და მომავალში უკრაინის მისგან დასაცავად.

უკრაინის თავდაცვის სამინისტროს მთავარმა სადაზვერვო სამმართველომ განაცხადა, რომ 1 თებერვლის ღამეს უკრაინის შეიარაღებულმა ძალებმა გაანადგურეს რუსეთის შავი ზღვის ფლოტის ივანოვეცის სარაკეტო კატერი.

ინფორმაციაში ნათქვამია, რომ კატერი ყირიმში, დონუზლავის ტბის მახლობლად რეიდზე იმყოფებოდა და პირდაპირი დარტყმის შედეგად ჩაიძირა.

დაზვერვის მთავარ სამმართველოში არ აკონკრეტებენ, თუ რა სახის იარაღი გამოიყენეს, მაგრამ დაზვერვის სამსახურის მიერ გამოქვეყნებულ ვიდეოებში ჩანს გემთან მიახლოებული ნავები, რის შემდეგაც ძლიერი აფეთქება ხდება.

ოპერაცია, უკრაინის დაზვერვის მესიჯის მიხედვით, მისმა სპეციალურმა განყოფილებამჩაატარა  სახელწოდებით „ჯგუფი 13“,  და ის უკრაინის ციფრული ტრანსფორმაციის სამინისტროსა და United24 crowdfunding პლატფორმის მხარდაჭერით განხორციელდა.

წარსულში უკრაინელი სამხედროები წარმატებულ ოპერაციებს ატარებდნენ რუსული გემების წინააღმდეგ  უპილოტო კამიკაძეების ნავების გამოყენებით.

რუსეთის ხელისუფლებას GUR-ის მონაცემებზე კომენტარი ჯერ არ გაუკეთებია.

რუსეთის შავი ზღვის ფლოტის ვებგვერდის მიხედვით, „ივანოვეცის“ გემის წყალტევადობა 493 ტონაა და მისი სიგრძე 56 მეტრია. სხვა შეიარაღებასთან ერთად მას აქვს  ხომალდსაწინააღმდეგო რაკეტა მოსკიტის ოთხი გამშვები, ეკიპაჟის რიცხოვნობა კი 41 ადამიანია.

რა მნიშვნელობა აქვს ომის მიმდინარეობისთვის    „ივანოვეცის“ჩაძირვას?

თუ უკრაინის შეიარაღებული ძალების მიერ გამოცხადებული „ივანოვეცის“ სარაკეტო გემის დაღუპვა დადასტურდება, ეს იქნება მნიშვნელოვანი მოვლენა რუსეთსა და უკრაინას შორის ომში. ეს არის მეორე სარაკეტო შეიარაღებული ხომალდი, რომელიც შავ ზღვაში განადგურდა.

ივანოვეცი, მართალია რუსულ კლასიფიკაციაში სარაკეტო კატერია, მაგრამ საერთაშორისო სტანდარტებით ის არის კორვეტი.ის  შეიარაღებულია ხომალდსაწინააღმდეგო საკრუიზო რაკეტებით.

უკრაინას არ დარაჩ ხომალდები, რომელთა  წინააღმდეგ ამ რაკეტების გამოყენებაა შესაძლებელი, თუმცა ომის დროს ორივე მხარე იყენებს ხომალდსაწინააღმდეგო რაკეტებს სახმელეთო სამიზნეების წინააღმდეგ.

გარდა ამისა,  კატერი აღჭურვილია Vympel R2–ის რადიო ელექტრონული ბრძოლის სისტემით (მასში შედის MP-405-1 და MP-405 სარადარო სისტემები). ეს საკმაოდ ძველი მოდელია, მაგრამ მას კვლავ ამონტაჟებენ ახალ რუსულ გემებზე.  ასე რომ გემი იმ დროს, როცა ის ჩაძირეს, შესაძლოა სწორედ ყირიმისკენ გასროლილი რაკეტების განეიტრალებას ახდენდა.

ამ თავდასხმის წარმატება ნიშნავს, რომ უკრაინის შეიარაღებული ძალები აუმჯობესებენ ტაქტიკას შავი ზღვის ფლოტის წინააღმდეგ ბრძოლაში, იყენებენ საკრუიზო რაკეტებს სტაციონარულ სამიზნეებზე შესატევად დოკებსა და ნავმისადგომებში და უპილოტო კატერებს კი რეიდებისთვის  და ღია ზღვაში თავდასხმისთვის.

ამ ტაქტიკამ უკვე განაპირობა ის, რომ რუსეთის შავი ზღვის ფლოტის ბევრმა გემმა შეიცვალა ბაზა დასევასტოპოლიდან ნოვოროსიისკში გადავიდა.

უფრო მეტიც, ამ ტაქტიკის წარმატებამ, განსაკუთრებით იმის გათვალისწინებით, რომ მას იყენებს სახელმწიფო, რომელსაც არ ჰყავს დიდი ხომალდები თავის საზღვაო ფლოტში, შეიძლება შეცვალოს საზღვაო ფლოტის მომავალი. პატარა უპილოტო ნავები აღმოჩნდა ძალიან საშიში „კოღოების ფლოტი“, რომელთა წინააღმდეგ ეფექტური ბრძოლის მეთოდები ჯერ კიდევ არ არის შემუშავებული.