CNN უკრაინის შეიარაღებული ძალების მთავარსარდალის, ვალერი ზალუჟნის სტატიას აქვეყნებს, რომელშიც ის საკუთარ ხედვებზე საუბრობს ომის წარმოებისა და სამომავლო სტრატეგიების შესახებ. რედაქცია აღნიშნავს, რომ სტატია ზალუჟნის თანამდებობიდან გათავისუფლების შესახებ ინფორმაციის გავრცელებამდე დაიწყერა. შეგახსენებთ, რომ მედიის ინფორმაციით ზალუჟნი უკრაინის პრეზიდენტმა 29 იანვარს თანამდებობიდან გაათავისუფლა, თუმცა მოგვიანებით ზელენსკის ამ გადაწყვეტილების გაუქმება მოუწია. მედია წერს დაპირისპირების კრიტიკულ ზღვარზე პრეზიდენტსა და ზალუჟნის შორის და ვარაუდობს, რომ მას ახლო მომავალში თანამდებობიდან მაინც მოხსნიან. CNN–ზე გამოქვეყნებულ სტატიაში ზალუჟნი მსუბუქად აკრიტიკებს უკრაინის ხელისუფლებას.
გთავაზობთ სტატიას სრულად:
მეორე მსოფლიო ომი დასრულდა თითქმის 80 წლის წინ, მაგრამ მისი მემკვიდრეობა ომის სტრატეგიული ხედვის განსაზღვრაში დღემდე გრძელდება.
როგორი გამორჩეული მიღწევებიც არ უნდა მოხდეს, მაგალითად, ავიაციის, სარაკეტო და კოსმოსური ტექნოლოგიების სფეროში, გამარჯვების კონცეფცია იგივე რჩება: უნდა გაანადგურო მტერი და დაიპყრო ან გაათავისუფლე ტერიტორიები.
და მაინც, ყველა ომი უნიკალურია.
და, ჩემი აზრით, არ არსებობს იმაზე დიდი გამოწვევა, რომელიც დგას სამხედრო მეთაურის წინაშე, ვიდრე იმის დროულად გაგება, თუ როგორ ფორმირდება ყველა ომი სხვადასხვაგვარად.
პირველ რიგში, ტექნოლოგიური პროგრესის მიერ, რომელიც განსაზღვრავს იარაღისა და აღჭურვილობის განვითარებას.
და მეორეც, პოლიტიკური გარემოებებით ქვეყნის შიგნით და მის ფარგლებს გარეთ, ასევე ეკონომიკური გარემოთი.
გამარჯვებას სჭირდება უნიკალური სტრატეგია და უნიკალურ ლოგიკას ექვემდებარება.
ახლა უკვე კარგად არის ცნობილი, რომ ამ ომის მთავარი მამოძრავებელი ძალა უპილოტო იარაღის სისტემების განვითარებაა.
ისინი ვრცელდებიან თავბრუდამხვევი სიჩქარით და მათი გამოყენების სფეროები სულ უფრო ფართოვდება.
კრიტიკულად მნიშვნელოვანია, რომ სწორედ ეს უპილოტო სისტემები, როგორიცაა დრონები, სხვა თანამედროვე იარაღთან ერთად, უკრაინას აძლევს საუკეთესო საშუალებას, რათა თავიდან აიცილოს პოზიციურ ომში ჩათრევა, რომელშიც ჩვენ არ გვაქვს უპირატესობა.
მაგრამ მიუხედავად იმისა, რომ ასეთი ტექნოლოგიების ფლობა საკვანძოა, ეს არ არის ერთადერთი ფაქტორი, რომელიც გავლენას ახდენს მიმდინარე სტრატეგიაზე.
ჩვენ უნდა ვებრძოლოთ ძირითადი საკვანძო მოკავშირეების მხრიდან სამხედრო მხარდაჭერის შემცირებას, რომლებიც თავისივე პოლიტიკურ დაძაბულობას ებრძვიან.
ჩვენი პარტნიორების რაკეტების, საჰაერო თავდაცვის სისტემების და საარტილერიო საბრძოლო მასალის მარაგი მცირდება არა მხოლოდ უკრაინაში ბრძოლების ინტენსივობის გამო, არამედ საწვავის მუხტების გლობალური დეფიციტის გამო.
რუსეთი, იმის გათვალისწინებით, თუ როგორ გადავიდა საერთაშორისო ყურადღება ახლო აღმოსავლეთში მიმდინარე მოვლენებზე, შესაძლოა ცდილობდეს ახალი კონფლიქტების პროვოცირებას სხვაგან.
საერთაშორისო სანქციების რეჟიმის სისუსტე ნიშნავს, რომ რუსეთს, ზოგიერთ სხვა ქვეყანასთან პარტნიორობით, ჯერ კიდევ შეუძლია განათავსოს თავისი სამხედრო-ინდუსტრიული კომპლექსი ჩვენს წინააღმდეგ სამამულო ომის საწარმოებლად.
ჩვენ უნდა ვაღიაროთ მტრის მნიშვნელოვანი უპირატესობა ადამიანური რესურსების მობილიზებაში და შევადაროთ უკრაინის სახელმწიფო ინსტიტუტების უუნარობას, გაზარდონ ჩვენი შეიარაღებული ძალები არაპოპულარული ზომების გამოყენების გარეშე.
და ბოლოს, ჩვენ კვლავაც შეზღუდულნი ვართ ჩვენს ქვეყანაში არსებული არასრულყოფილი სამართლებრივი და მარეგულირებელი ჩარჩოებით, ასევე თავდაცვის ინდუსტრიის ნაწილობრივი მონოპოლიზაციით. ეს იწვევს წარმოების შეფერხებებს – მაგალითად, საბრძოლო მასალის – რაც კიდევ უფრო ამძაფრებს უკრაინის დამოკიდებულებას მოკავშირეებზე მომარაგების საკითხში.
ჩვენი საბრძოლო გამოცდილება, განსაკუთრებით 2022 წლიდან, უნიკალურია – მაგრამ გამარჯვების ინტერესებიდან გამომდინარე, მუდმივად უნდა ვიპოვოთ ახალი გზები და ახალი შესაძლებლობები, რომლებიც დაგვეხმარება მტერზე უპირატესობის მოპოვებაში.
შესაძლოა, ნომერ პირველი პრიორიტეტი აქ არის (შედარებით) იაფი, თანამედროვე და მაღალეფექტური ავტონომიური მანქანებისა და სხვა ტექნოლოგიური ხელსაწყოების სრული არსენალის დაუფლება.
ასეთი იარაღები უკვე საშუალებას აძლევს მეთაურებს აკონტროლონ სიტუაცია ბრძოლის ველზე რეალურ დროში, დღე და ღამე და ყველა ამინდის პირობებში.
მაგრამ არა მხოლოდ ეს.
ისინი უზრუნველყოფენ რეალურ დროში დაზვერვას, რაც საშუალებას გვაძლევს დავარეგულიროთ ცეცხლი უწყვეტად, პაუზის გარეშე, რაც გვაძლევს შესაძლებლობას განვახორციელოთ მაღალი სიზუსტით დარტყმები მტრის სამიზნეებზე მოწინავე პოზიციებზე და სიღრმეში.
მოკლედ, ეს ნიშნავს ომის სრულ გადახედვას და მოძველებული, სტერეოტიპული აზროვნების მიტოვებას.
ახალი ოპერაციები შეიძლება მოიცავდეს ციფრული ველების შექმნას, ელექტრონული გარემოს კონტროლს ან კომბინირებულ ოპერაციას თავდასხმითი დრონებისა და კიბერ აქტივების გამოყენებით.
ასეთი ოპერაციები კოორდინირებული და განხორციელებული იქნება ერთი კონცეფციისა და გეგმის მიხედვით.
მნიშვნელოვანია აღინიშნოს, რომ ის ყოველთვის არ იქნება ფოკუსირებული მხოლოდ საბრძოლო მიზნებზე.
ის შეიძლება შეეცადოს მტრის ეკონომიკური შესაძლებლობების შემცირებას, ან მის იზოლირებას და დაქვეითებას.
თავდასხმის ოპერაციებს შეიძლება ჰქონდეს ფსიქოლოგიური მიზნები.
ამასთან, ამ დროისთვის პრიორიტეტად რჩება ბრძოლის ველზე სიტუაციის გაუმჯობესება.
და აქ ტექნოლოგიას უდავო უპირატესობა აქვს ტრადიციაზე.
ამ ტექნიკური შესაძლებლობების დისტანციურად ფუნქციონირება ნიშნავს, რომ ნაკლები ჯარისკაცი ექვემდებარება საფრთხეს, რაც ამცირებს სიცოცხლის დანაკარგს.
ეს შესაძლებელს ხდის შემცირდეს (მაგრამ, რა თქმა უნდა, არა აღმოიფხვრას) დამოკიდებულება მძიმე ტექნიკაზე საბრძოლო მისიების შესრულებისას და ზოგადად საბრძოლო მოქმედებების ჩატარებისას.
და ეს ხსნის უეცარი მასიური თავდასხმების განხორციელების შესაძლებლობას კრიტიკულ ინფრასტრუქტურულ ობიექტებზე და საკომუნიკაციო ცენტრებზე ძვირადღირებული რაკეტების ან პილოტირებადი თვითმფრინავების გამოყენების გარეშე.
შემდგომი უპირატესობები დროთა განმავლობაში გახდება ცხადი, თუმცა, რა თქმა უნდა, მტერი ყოველთვის ეძებს გზებს, რათა დაიცვას თავი ასეთი ოპერაციებისგან და ხელში აიღოს ან დაიბრუნოს ინიციატივა.
ამრიგად, თავდაცვის სისტემებს ასევე სჭირდებათ მუდმივი გაუმჯობესება, ისევე როგორც კონტრზომები, რომლებიც მიმართულია მტრის მიერ ახალი ტექნოლოგიების გამოყენების წინააღმდეგ.
ჩვენი შეიარაღებული ძალების წინაშე მდგარი გამოწვევა არ შეიძლება სათანადოდ არ შეფასდეს.
საუბარია ტექნოლოგიური გადაიარაღების სრულიად ახალი სახელმწიფო სისტემის შექმნაზე.
ამ მომენტში ყველაფრის გათვალისწინებით, ვფიქრობთ, რომ ასეთი სისტემის შექმნა ხუთ თვეში იქნება შესაძლებელი.
ჩვენი პარტნიორები იზიარებენ ამავე ხედვას.
ეს დრო მოხმარდება შესაბამისი ორგანიზაციული სტრუქტურის ჩამოყალიბებას, პოზიციების შევსებასა და აღჭურვას, ტრენინგებისა და მხარდაჭერის უზრუნველყოფას, დამხმარე ინფრასტრუქტურისა და ლოჯისტიკის ჩამოყალიბებას და დოქტრინალური ჩარჩოს შემუშავებას.
დასასრულს აღვნიშნავთ, რომ 2024 წელს ჩვენი ძირითადი ძალისხმევა სამ სფეროზე უნდა მივმართოთ.
ჩვენი შეიარაღებული ძალების მაღალტექნოლოგიური აქტივებით უზრუნველყოფის სისტემის შექმნა.
წვრთნისა და ომის ახალი ფილოსოფიის დანერგვა, რომელიც ითვალისწინებს რესურსების შეზღუდვებს და იმას, თუ როგორ იქნება ისინი გამოყენებული.
ახალი საბრძოლო შესაძლებლობების დახვეწას რაც შეიძლება მალე.
ჩვენ უკვე გვაქვს მტრის განადგურების და სახელმწიფოებრიობის არსებობის უზრუნველყოფის უნარი.
ჩვენი მიზანი უნდა იყოს მომენტის გამოყენება – უახლესი საბრძოლო შესაძლებლობების მაქსიმალური დაგროვება, რაც საშუალებას მოგვცემს დავხარჯოთ ნაკლები რესურსი მტრისთვის მაქსიმალური ზიანის მისაყენებლად, აგრესიის დასასრულებლად და მომავალში უკრაინის მისგან დასაცავად.
